pyramide

Landenoverzicht

Wat is Latijns-Amerika?

Argentinië

República Argentina

  • Aantal inwoners: 42.192.000
  • Oppervlakte: 2.780.400 km2 (Nederland 37.000 km2 )

  • Hoofdstad: Buenos Aires
  • Munteenheid: Argentijnse peso
  • BNP: 211.183 miljoen dollar (2000): 10.7% landbouw, 32% industrie en 57,3 % dienstensector
  • Officiële taal: Spaans
  • Religie: Ruim 90% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
  • Staatsinrichting: Republiek
  • 3,3% van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2001)

 

Argentinië staat natuurlijk bekend om zijn dans: de tango, een dans die eind negentiende eeuw ontstaan is uit een mengelmoes van lokale, Europese en Afrikaanse dans- en muziektradities en die te zien is tijdens het jaarlijkse folklore festival in Cosquín.

Maar Argentinië is meer dan de tango. Het land bestaat uit 22 provincies, het federale deel Buenos Aires en het nationale gebied Tierra del Fuego (Vuurland). Na drie eeuwen een Spaanse kolonie te zijn geweest, werd Argentinië in 1816 onafhankelijk.  

Argentinië is grotendeels een vlak, met als kern de Pampa, tussen de Andes en het zogenaamde Braziliaanse schild. In het zuiden ligt Patagonië. Door de grote afstand tussen noord en zuid komen er diverse soorten klimaten en landsoorten voor: bergen (met gletsjers), woestijnen, bossen, meren en watervallen (zoals de bekende Iguazú). Deze diversiteit zorgt ook voor allerlei vegetatietypen en diersoorten. De guanaco en vicuña (lama-achtige dieren) en de nandoe (struisvogel) zijn typische Zuid-Amerikaanse soorten die in Argentinië voorkomen.

Er zijn volop natuurlijke hulpbronnen aanwezig in het land. De landbouw exporteert veel (zoals vlees, fruit, katoen en soja) en de industrie heeft een veelzijdig aanbod, zoals de auto-industrie en voedingsindustrie. Aan het eind van de 20e eeuw was er sprake van een aanzienlijke inflatie, waardoor er economische maatregelen genomen moesten worden. Tussen 1991 en 2002 was de peso gekoppeld aan de Amerikaanse dollar. Het land kampte ook met een forse staatsschuld, die moeilijk viel af te lossen en de werkloosheid was groot. In 2005 werd de schuld aan het IMF afgelost.

Het land bestaat voor ongeveer 90% uit een blanke bevolking, veelal van Italiaanse en Spaanse afkomst. 90% woont in de steden. Op het La Platabekken wonen de meeste inwoners. Patagonië is dun bevolkt. Binnen de Argentijnse cultuur ziet men veel Europese invloeden, bijvoorbeeld in de nabootsing van kunststromingen. Er zijn talloze Argentijnse schrijvers die de literatuur verrijken, veelal met een eigen visie op de samenleving en/of behoren tot een literaire stroming.  In maart van dit jaar is bekend gemaakt dat de nieuwe paus, Jorge Mario Bergoglio, een Argentijn is.

 

Aruba

Aruba

  • Aantal inwoners: 107.635
  • Oppervlakte:180  km2 (Nederland 37.000 km2 )
  • Hoofdstad: Oranjestad
  • Munteenheid: Arubaanse florin
  • BNP: 4478.39 miljoen Arubaanse florin (2009)
  • Officiële taal: Nederlands, Papiaments, Engels
  • Religie: Ruim 80% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
  • Staatsinrichting: Constitutionele monarchie
  • Staatshoofd: De Nederlandse koning(in) die wordt vertegenwoordigd door een gouverneur.

 

Eind 15e eeuw is Aruba ontdekt door de Spanjaarden. In 1636 bezetten de Nederlanders het eiland. De West-Indische Compagnie maakte van het eiland een landbouwkolonie, die zich voornamelijk concentreerde op het fokken van geiten en paarden. In de jaren twintig van de vorige eeuw gaf de olie-industrie de plaatselijke economie een nieuwe impuls. In 1986 kreeg Aruba de Status Aparte; het land scheidde zich af van de Nederlandse Antillen en werd daarmee een volwaardig land (net als Nederland) binnen het Koninkrijk.

Er wonen veel mensen van indiaanse en Afro-Caribische afkomst op dit eiland. Door de arbeidsimmigratie (olie-industrie) vind je er nu meer dan veertig nationaliteiten. Op Aruba maakt men gebruik van de eigen spelling van het Papiaments.

Het eiland is circa 30 kilometer lang. De kust in het noordwesten is steil, de oostkust heeft duinen en langs de zuidkust liggen koraalriffen. Aan de westrand van het eiland liggen uitgestrekte zandstranden. Het overige landschap, dat bestaat uit heuvelland en plateaus, is voor het grootste deel begroeid met struikgewassen, agaven en verschillende boomsoorten, zoals de dividivi. Cactussen zijn overal te vinden. De fauna van het eiland bestaat onder andere uit geiten, ezels, yuwana´s (leguanen) en dori´s (kikkers). Door klimatologische omstandigheden en de bodemgesteldheid, kan de landbouw moeilijk gedijen. Op het eiland bevindt zich ook een olieraffinaderij. Het toerisme is de voornaamste inkomstenbron voor het eiland.

Belize

Belize

  • Aantal inwoners: 327.719
  • Oppervlakte: 22.966 km2 (Nederland 37.000 km2 )
  • Hoofdstad: Belmopan
  • Munteenheid: Belizaanse dollar
  • BNP: 617 miljoen dollar (2000): 21,1% landbouw, 25,2 % industrie en 53,7 % dienstensector
  • Officiële taal: Engels
  • Religie: Circa 50% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
  • Staatsinrichting: Constitutionele monarchie
  • Staatshoofd: De Britse koningin die wordt vertegenwoordigd door een gouverneur-generaal.

 

Belize is onderverdeeld in zes districten. Het Maya-rijk omvatte ook Belize: de overgebleven tempels en paleizen zijn nu nog te bewonderen. In de 17e eeuw vestigden de Britten zich in het land. Na in 1798 de Spanjaarden definitief verslagen te hebben kwam het bestuur in handen van de Britten. Tussen 1862 en 1973 heette het land Brits Honduras. In 1964 kreeg het een interne autonomie en ten slotte werd het in 1981 onafhankelijk binnen de Britse Commonwealth.

Het land ligt op het schiereiland Yucatán. Langs de kust liggen koraalriffen en veel cays (zandige koraaleilandjes). Het land heeft vele rivieren die ontspringen op het centrale bergmassief, het Mayagebergte. In het land komen bijzondere, wereldberoemde (onderwater)grotten voor. Ruim 200 soorten orchideeën, 700 boomsoorten en 500 vogelsoorten zijn te bewonderen in Belize: een opmerkelijk groot aantal gezien het kleine oppervlakte van het land. Apen, agoeti's, coati's,  pecari’s  en tapirs zijn enkele zoogdieren die leven in Belize.

Het land heeft een divers etnische samenstelling bestaande uit mestiezen, creolen, indianen en mensen met een afro-Caribische afkomst. Ongeveer de helft van de bevolking leeft op het platteland. Alle inwoners beheersen het Engels Creools, een taal met Engels als basis en met invloeden uit Afrikaanse talen, het Maya en het Spaans. De muziekgenres punta en brukdown zijn populair in Belize.

De landbouwproducten als bananen, suikerriet, citrusvruchten, rijst, bonen, maïs, cacao, tabak en koffie vormen een belangrijk onderdeel van de economie. Ook de visserij levert veel op. De industriële productie heeft een beperkte omvang: deze bestaat hoofdzakelijk uit de verwerking van land- en bosbouwproducten. De recent ontdekte voorraden olie zijn van toenemend economisch belang. De laatste decennia groeit het aantal toeristen in Belize.

Bolivia

Estado Plurinacional de Bolivia

  • Aantal inwoners: 10.290.003
  • Oppervlakte: 1.098.581 km² (Nederland 37.000 km2 )
  • Hoofdstad: Sucre; La Paz (regeringszetel)
  • Munteenheid: Boliviano
  • BNP: 7011 miljoen dollar (2000): 14,6% landbouw, 33,3 % en 52,1% dienstensector
  • Officiële taal: Spaans; Aymará en Quechua en andere inheemse talen
  • Religie: Ruim 95% behoort tot de Rooms-Katholieke kerk
  • Staatsinrichting: Republiek
  • Het land heeft negen departementen, bestaande uit 112 provincies, 314 gemeenten en 1384 kantons.
  • In 2009 werd er een nieuwe grondwet ingevoerd.
  • 14,4% van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (1999)

 

De naam Bolivia komt van Simón Bolívar, een Zuid-Amerikaans militair en politicus die in opstand kwam tegen de Spanjaarden. In 1825 leidde dit tot een onafhankelijke republiek Bolivia. Geografisch is het land in te delen in het Andesgebied (met bergen, salpeterwoestijnen en zoutmoerassen); het Oost-Boliviaans bergland en het Amazonelaagland (met savannen en tropisch regenwoud). Dit gevarieerde landschap kent een rijke (avi)fauna. Zo zijn er ruim 1200 vogelsoorten te vinden.

Bolivia is één van de armste landen van Latijns-Amerika. Geen toegang tot zee, een instabiele sociale structuur, een gebrekkige infrastructuur en een beperkt investeringsklimaat zijn enkele oorzaken. Begin jaren tachtig stagneerde de economische groei met een hyperinflatie als gevolg. De bestrijding hiervan was effectief, maar ging gepaard met een dalende levensstandaard van de bevolking. De Wereldbank en het IMF steunen het land met een schuldensaneringsprogramma.  

Het merendeel van de bevolking houdt zich bezig met de zelfvoorzienende landbouw. Enkele gewassen zijn aardappelen, quinoa, maïs, fruit, groenten, suikerriet en cacao. Er wordt weinig gebruik gemaakt van moderne landbouwmethoden. Sinds lange tijd maakt de mijnbouw een belangrijk deel uit van de Boliviaanse economie. Door de daling van de wereldmarktprijs van tin en de lage productiviteit van de mijnen werden deze vanaf 1985 gesloten of geprivatiseerd. Toch is de tinproductie de grootste van de wereld. Eind jaren negentig werden gasvelden ontdekt die de economie een stimulans gaven. De industrieproductie heeft een laag niveau; bijna alle consumptiegoederen worden uit het buitenland gehaald. De belangrijkste exportgoederen zijn aardgas, delfstoffen, soja, hout, katoen en koffie. Door de (illegale) export van coca wordt er veel geld binnengehaald.

Ruim 60% van de bevolking woont in steden en in de valleien van het Andesgebergte.

55% van de bevolking is indiaans, 30% mesties en 15% blank. Er leven ruim dertig indiaanse stammen in het land. In Bolivia is de traditionele indiaanse cultuur sterk verankerd. Het geluid van de panfluit, de siku, is bijvoorbeeld vaak te horen in de Boliviaanse muziek. De caporales is één van de bekendste Boliviaanse dansen op dit moment.

Bonaire

 Bonaire (Caribisch Nederland)

  • Aantal inwoners: Ruim 15.000
  • Oppervlakte: 288 km² (Nederland 37.000 km2 )
  • Hoofdstad: Kralendijk
  • Munteenheid: Amerikaanse dollar
  • Officiële taal: Nederlands, Papiaments, Engels
  • Religie: Ruim 70% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk

 

In 1499 kwam Bonaire in handen van de Spanjaarden en in 1636 werd het vanwege de zout- en houthandel bezet door de West-Indische Compagnie. Vooral aan het einde van de 17e  eeuw nam de slavenhandel steeds grotere vormen aan. Hier kwam definitief een einde aan in 1862 en in 1954 kreeg Bonaire als onderdeel van de Nederlandse Antillen een vrijwel volledige zelfstandigheid van bestuur. In 2010 kwam er een einde aan het bestaan van de Nederlandse Antillen als land. Bonaire wordt sindsdien gezien als ´bijzondere gemeente´ van Nederland. Op enkele uitzonderingen na, is de Gemeentewet van toepassing op het bestuur van Bonaire. In september 2012 mochten de eilandbewoners voor het eerst naar de stembus voor de verkiezingen voor de Nederlandse Tweede Kamer. Circa 90% van de bewoners is van Afro-Caribische oorsprong, de rest is blank.

Bonaire is een 40 kilometer lang eiland in de Caribische Zee. Het eiland heeft een vlak landschap in het zuiden en een heuvellandschap in het noordwesten. De bodem is van kalkgrond. De vegetatie bestaat uit struikgewassen, lage boomsoorten en cactusplanten. Het Pekelmeer vormt het domein van de Caribische roze flamingo´s. Bijzonder is ook de zeer zeldzame geelvleugelamazonepagegaai. In de zee zijn, naast de wereldbefaamde koraalriffen, prachtige vissen te aanschouwen. Op het eiland ligt een beschermd natuurgebied met een rijke flora en fauna. Daarnaast is er een beschermd onderwaterpark, waar Klein Bonaire, een klein eiland voor de kust van Bonaire onderdeel van is.

Er wordt maïs geproduceerd en ook de visserij, zoutindustrie en de confectie-industrie leveren een bijdrage aan de lokale economie. Toerisme vormt een belangrijke inkomstenbron voor het eiland.

Brazilië

República Federativa do Brasil

  • Aantal inwoners: 199.321.413
  • Oppervlakte: 8.514.877  km² (Nederland 37.000 km2 )
  • Hoofdstad: Brasilia
  • Munteenheid: Real
  • BNP: 566.978 miljoen dollar (2000): 6,1% landbouw, 21% industrie en 72,9% dienstensector
  • Officiële taal: Portugees
  • Religie: Ruim 70% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
  • Staatsinrichting: Republiek
  • De 26 deelstaten hebben ieder een grondwet, parlement en gouverneur. Daaronder vallen de gemeenten
  • 8.2 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2001)

 

Brazilië was vanaf begin 16e  eeuw een Portugese kolonie. Het land is vernoemd naar het brazielhout, een exportproduct. In 1825 werd het officieel onafhankelijk en werd het land een keizerrijk. Opstanden tegen dit keizerrijk leidden er eind negentiende eeuw toe dat er een republiek ontstond.

Brazilië omvat bijna 50% van het totale oppervlakte van Zuid-Amerika. Het land heeft uiteenlopende landschappen:

  • Het Amazonegebied;
  • Het Hoogland van Guyana;
  • Het Bergland van Brazilië: het Plateau van Mato Grosso in het westen (plateaulandschap) en het Hoogland van Midden-Brazilië;
  • Zuidoost-Brazilië met een trappenlandschap.

Het land heeft veel watervallen en een rijke flora en fauna. Zo komen er bijvoorbeeld apen, wasberen, hoefdieren (tapir en moerasherten) en knaagdiersoorten (agoeti, capibara) voor.

De bevolking is van Indiaans-Afrikaans-Europese oorsprong. Naast de Portugezen (al dan niet gemengd met de indiaanse bevolking) kreeg Brazilië  er vooral aan het eind van de negentiende eeuw veel nieuwe bewoners uit andere landen bij. Langs de kuststroken woont circa 90% van de bevolking. Het Portugees dat gesproken wordt in Brazilië is ouder (uitspraak en vocabulaire) dan de Europese variant, maar de zinsopbouw is moderner. De taal kent veel leenwoorden uit Tupi, de taal van de Tupinambávolkeren.

Begin jaren zeventig was er sprake van een economische groei in Brazilië, daarna raakte het land door de economische krimp, hoge schuldenlast en enorme inflatie, in een economische recessie. Na de recessie van 2002 en 2003 is er weer sprake van economische groei. Brazilië is steeds meer aanwezig in buitenlandse financiële markten en is een van de vier opkomende landen die samen BRIC genoemd wordt. Er is veel handel met de Europese Unie, de Verenigde Staten, Argentinië en Japan. Het land wordt financieel gesteund door het IMF. Steeds meer mensen weten zich op te werken. Een groeiende middenklasse is daarvan het gevolg.

De agrarische sector speelt een belangrijke rol in de economie. Zo wordt er bijvoorbeeld koffie, soja, suiker en cacao geproduceerd. Brazilië heeft de grootste voorraad aan ijzererts van de wereld. Daarnaast komt er een reeks aan andere delfstoffen voor zoals bauxiet, mangaanerts en tin. Ook de industriële sector is goed ontwikkeld, zoals  de auto-en staalindustrie.

Carnaval is het jaarlijkse terugkerende grootste evenement van Brazilië. Met de parade en allerlei optredens is dit voor de bezoekers een spektakel. De samba is een populaire dans in Brazilië, vooral de sambastijl pagode wordt veel beoefend.

Chili

República de Chile

  • Aantal inwoners: 17.067.369
  • Oppervlakte: 756.102 km² (Nederland 37.000 km2 )
  • Hoofdstad: Santiago
  • Munteenheid: Chileense peso
  • BNP: 61.808 miljoen dollar (2000): 8,8% landbouw, 34,3 % industrie, 56,9 % dienstensector
  • Officiële taal: Spaans
  • Religie: Ruim 80% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
  • Staatsinrichting: Republiek
  • Het land is onderverdeeld in 15 regio´s bestaande uit 53 provincies en 346 gemeenten
  • <2% van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2000)

 

Vanaf 1540 kwamen de Spanjaarden Chili binnen. De weerstand van de Arauka-indianen (die als arbeidskrachten werden ingezet), het ontbreken van edele metalen en de lange afstand tussen Europa en Chili, leidden ertoe dat door de economische opleving in de 18e eeuw het land pas interessant werd voor Europa. In 1818 werd het land onafhankelijk. Als eerste Latijns-Amerikaanse land kregen de Chilenen in 1884 algemeen kiesrecht.

Doordat Chili aan het westelijke geologisch instabiele gedeelte van het Zuid-Amerikaanse plateau ligt, vinden er regelmatig vulkaanuitbarstingen en aardbevingen plaats. Het Andesgebergte ligt parallel aan de oostgrens van het land. In het noorden ligt de Atacama, een geërodeerd hoogland, met droge bergachtige woestijngebieden. Bij Santiago begint de Centrale Vallei, het gebied met de hoogste bevolkingsdichtheid. Enkele voorkomende dieren in dit afwisselende landschap zijn de brilbeer, de poedoe, de guanaco en de chinchilla.

Ruim 40% van de bevolking is mesties, bestaande uit nazaten van Spaanse kolonisten en indiaanse vrouwen. De inheemse volkeren maken circa 3% uit van de totale bevolking, de rest bestaat uit blanke emigranten. Door de urbanisatie woont nog maar ruim 13% op het platteland. De Chileense versie van het Spaans verschilt van het Spaans dat in andere Zuid-Amerikaanse landen wordt gesproken: de taal wordt sneller uitgesproken en kent naast veel eigen Chileense woorden ook  buitenlandse invloeden.

Eind twintigste eeuw had het land regelmatig economische problemen, maar sinds 2000 gaat het economisch beter. De export van mineralen en agrarische producten als fruit en wijn neemt een vooraanstaande plaats in binnen de economie. Doordat de visvangst veel oplevert, is ook de visserij van belang voor het land. Handelsafspraken met het buitenland zorgen voor een groei van de export. Door de gunstige investeringswetgeving en belastingstelsel is het aantrekkelijk voor buitenlandse bedrijven om zich in Chili te vestigen. Ook wordt het land door steeds meer toeristen bezocht.

Colombia

República de Colombia

  • Aantal inwoners: 45.239.079
  • Oppervlakte: 1.141.748   km² (Nederland 37.000 km2 )
  • Hoofdstad: Bogota
  • Munteenheid: Colombiaanse peso
  • BNP: 61.642 miljoen dollar (2000): 13,9 % landbouw, 30,2% industrie, 55,9% dienstensector,
  • Officiële taal: Spaans
  • Religie: Ruim 90% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
  • Staatsinrichting: Republiek
  • Het land is onderverdeeld in 32 departementen, bestaande uit gemeenten. Bogota heeft een afzonderlijk bestuurlijke eenheid
  • 8,2  % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (1999)

Begin 16e eeuw landden de Spanjaarden in Colombia. Samen met Ecuador, Venezuela en Panama maakte Colombia deel uit van het onderkoningschap Nieuw-Granada. In 1810 werd het landengebied onafhankelijk en in 1819 kreeg het de naam Groot-Colombia. In 1830 splitsten Venezuela en Ecuador zich af en in 1903 maakte ten slotte Panama zich los van Colombia.

In het westen ligt het Andesgebergte en een lage kustvlakte, in het oosten bevindt zich een laagvlakte. Het land heeft veel rivieren, waarvan de Magdalena de belangrijkste is. Tapirs, apen en brilberen zijn dieren die in dit land voorkomen.

Ruim 70% van de bevolking woont in de steden. 58% van de bevolking is mesties (indiaans-blank), 20% is blank, 3.4% is indiaans en 10.6% is van Afrikaanse oorsprong. Er zijn allerlei soorten Colombiaanse muziekgenres met bijvoorbeeld Afrikaanse (Currulao),  indiaanse (Bambuco) en Caribische  (cumbia, vallenato) invloeden.

Eind 20e eeuw kampte Colombia met een economische crisis, wat leidde tot een toenemende begrotingstekort en werkloosheid. De laatste jaren is er echter sprake van een verbetering in de economische situatie. Door de diverse bodemsoorten en klimaatvormen kunnen er allerlei gewassen worden verbouwd zoals: rijst, mais, suiker, katoen, koffie, bananen, tabak, aardappelen, tarwe en snijbloemen. Dit zijn ook exportproducten, koffie is daarvan het belangrijkste. Ook verdovende middelen worden (illegaal) uitgevoerd. De productie van goud, smaragden en steenkool is van belang voor Colombia. De industriële ontwikkeling krijgt de nodige stimulans van de overheid, waardoor uiteenlopende industrietakken aanwezig zijn in het land. Het land is de laatste jaren steeds meer in trek bij toeristen.

Costa Rica

República de Costa Rica

  • Aantal inwoners: 4.636.348
  • Oppervlakte: 51.100 km² (Nederland 37.000 km2 )
  • Hoofdstad: San José
  • Munteenheid: Costa Ricaanse colón
  • BNP: 12.013 miljoen dollar (2000): 8,4 % landbouw, 29,1% industrie en 72,9% dienstensector
  • Officiële taal: Spaans
  • Religie: Ruim 80% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
  • Staatsinrichting: Republiek
  • Het land wordt onderverdeeld in 7 provincies bestaande uit 81 kantons en 421 districten
  • 2 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2000)

 

Costa Rica werd begin 16e eeuw ontdekt door Columbus en kreeg de naam Nieuw Carthago. Vanaf 1540 behoorde het tot het onderkoninkrijk Mexico en viel het onder het kapitein-generaalschap Guatemala. In 1823 maakte het land onderdeel uit van de Verenigde Staten van Centraal-Amerika en ten slotte werd het in 1838 onafhankelijk.

Het grootgrondbezit bleef beperkt; staatsgrepen kwamen daarom dan ook op beperkte schaal voor. Sinds eind jaren veertig worden er democratische verkiezingen gehouden in Costa Rica, het onderscheidt zich daarmee met de meeste andere Latijns-Amerikaanse landen.

Vanuit het noordwesten tot het zuidoosten loopt de bergketen (Cordillera) bestaande uit drie massieven: de vulkanische Guanacaste, het Centrale Gebergte en het Talamancagebergte. Ten westen en oosten hiervan liggen meer laaglanden. Nationale parken maken 15% van het landoppervlak uit. De begroeiing loopt uiteen van tropisch regenwoud tot droge steppen. Er bloeien zo´n 1200 orchideeën en het land is het domein van ruim 800 vogelsoorten. Er komen ook tal van dieren voor, zoals apen, gordeldieren, luiaards en boomstekelvarkens.

Vroeger vond er geen vermenging plaats met de lokale bevolking; hierdoor bleven de Spanjaarden de grootste groep vormen. Tegenwoordig stamt ruim 90% van de bevolking af van Europeanen. Niet meer dan 1% van de bevolking wordt gevormd door indianenstammen. De helft van de bevolking woont in de steden. Marimbamuziek wordt veel beoefend op Costa Rica. Daarnaast zijn de muziekgenres calypso, soca, salsa, merengue en cumbia populair.

De belangrijkste exportproducten zijn koffie, bananen, suiker en cacao. De verwerking hiervan levert een bijdrage aan de industriële productie. Door het gebrek aan grondstoffen is de mijnbouw van geringe betekenis. Het opkomende toerisme geeft een belangrijke stimulans voor de economie. De laatste jaren is men volop bezig om te schakelen naar een economie die zich toelegt op de fabricage van moderne producten met behulp van de nieuwste technologische ontwikkelingen.

Cuba

República de Cuba

Aantal inwoners: 11.075.244
Oppervlakte: 109.884 km² (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Havana
Munteenheid: Cubaanse peso
BNP: 16.978 miljoen dollar (2000): 6,7% landbouw, 46,4% industrie, 46,9% 46,9
Officiële taal: Spaans
Religie: Circa 60% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Communistische staat
Het land is onderverdeeld in 15 provincies, Isla de la Juventud is een gemeente met een aparte status.

Eind 15e eeuw ontdekte Columbus het eiland, waarna het door de Spanjaarden werd veroverd. In 1898 werd het land onafhankelijk; het vredesverdrag werd ondertekend door de Amerikanen. Tot 1959 was er sprake van een afhankelijkheidsrelatie met de Verenigde Staten.

Naast het hoofdeiland maken nog ruim vierduizend eilanden deel uit van Cuba. De bodem bestaat uit kalkafzettingen en het landschap is bergachtig. De noordkust heeft veel koraalriffen. Op het eiland groeien miljoenen, hoge palmen. 70% van de bevolking is blank, 29% is van Afro-Cubaanse afkomst en 75% van de bevolking woont in de steden. Cubanen slikken, wanneer ze Spaans praten, veel lettergrepen in.

Vanaf 1962 werd Cuba economisch sterk afhankelijk van de Sovjet-Unie. In 1991 ging het hierdoor economisch slecht met het land, maar door het toerisme, olieleveranties
en handelsbetrekkingen met het buitenland, gaat het de laatste decennia economisch beter.

Landbouwproducten als suikerriet, tabak, koffie, rijst en citrusvruchten maken een belangrijk onderdeel uit van de economie van Cuba. Ook de visserij is van betekenis. Het land is rijk aan nikkel. Verder is er ijzer, chroom en mangaan te vinden.

Er bestaan, naast een handvol particuliere landbouwbedrijven, alleen staatsbedrijven op Cuba. De industriële productie bestaat voornamelijk uit de verwerking van landbouwproducten. Het onderwijs en fr gezondheidszorg zijn van goede kwaliteit. Investeringen in de toeristenbranche eind vorige eeuw, leidden ertoe dat sindsdien meer toeristen het eiland bezoeken. Het land staat bekend om zijn sigaren en salsamuziek.

Curacao

Aantal inwoners: 149.679
Oppervlakte: 444 km² (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Willemstad
Munteenheid: Antilliaanse gulden
Officiële taal: 5072.5 miljoen Antiliaanse guldens (2008)        
BNP: Nederlands, Papiaments, Engels
Religie: Ruim 70% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Constitutionele monarchie

Begin 16e eeuw werd Curaçao Spaans bezit en in 1634 werd het door de Nederlandse West-Indische Compagnie veroverd. Rond het midden van de 17e eeuw stond Curaçao
bekend om de plek waar de Caribische slaven werden (door)verkocht. In 1954 kreeg het land een vrijwel volledige zelfstandigheid van bestuur. In 2010 werd Curaçao, na een referendum onder de bevolking, een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden.

Het landschap is golvend, de noordkust is steil, de zuidkust kent baaien en ondiepe inhammen. Van de weinig bomen die te vinden zijn op het eiland, zijn de mangrove en dividivi bijzonder voor het eiland. Talloze cactussen zijn er te bezichtigen. Het Curaçaose hertje of witstaarthert is een dier dat alleen aan de westkust leeft. De fauna op het eiland bestaat onder andere uit hagedissen, leguanen en geiten. Het eiland heeft twee nationale parken.

De bevolking is voor het grootste gedeelte van Afro-Caribische oorsprong. Door de opkomst van olieraffinaderij in de jaren twintig, nam de arbeidsimmigratie toe uit
andere landen. Hierdoor wonen er tegenwoordig mensen met ruim honderd nationaliteiten. 78% van de bevolking spreekt Papiaments, 9% spreekt Nederlands, de rest spreekt Spaans en Engels.

Doordat de ongunstige natuurlijke omstandigheden zijn de landbouw en visserij voor de plaatselijke economie van geringe betekenis. Buiten de olie-industrie komen havenbedrijven, scheepswerven en bouwnijverheid alleen op kleine schaal voor. Het eiland heeft een aantal natuurlijke havens. Curaçao is een populaire vakantiebestemming met veel bezienswaardigheden.

Dominicaanse Republiek

República Dominicana

Aantal inwoners: 10.088.598
Oppervlakte: 48.671  km² (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Santo Domingo
Munteenheid: Dominicaanse peso
BNP: 16.781 miljoen dollar (2000): 11,8% landbouw, 32,7% industrie en 55,5% dienstensecotr.
Officiële taal: Spaans
Religie: Ruim 90% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek
< 2% van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (1998)

Het land bestaat uit 31 provincies (Santo Domingo is een aparte bestuurseenheid), bestaande uit 134 gemeenten en 114 deelgemeenten.

Eind 15e eeuw werd het eiland ontdekt door Columbus. Voor de productie van suikerriet werden de indianen als arbeidskrachten ingezet en behandeld als slaven.
In 1844 ontstond er, na een periode van bezetting door Haïti, de Dominicaanse Republiek. Vanaf eind 19e eeuw tot 1924 raakten de Amerikanen betrokken bij  binnen-en buitenlandse aangelegenheden van het land.

Op het oostelijk gedeelte van het eiland Hispaniola ligt de Dominicaanse Republiek. Er zijn zes, parallel gelegen, hoge bergen te vinden. Tussen twee daarvan ligt de Cibao-vallei, waarvan de Vega Real een landbouwgebied is. Verder komen er zoutmeren en een woestijnachtig gebied voor en stromen er enkele rivieren door het land. Het land kenmerkt zich door een groot aantal prachtige stranden. Op het eiland zijn ruim 5000 plantensoorten te vinden, waarvan er honderden uitsluitend op dit eiland voorkomen. Insecteneters (Solenodon) en knaagdieren (als de hoetia's) zijn bijzonder voor het eiland.

Ruim 60% van de bevolking woont in de steden. 73% van de bevolking is gemengd , 16% is blank en 11% is van Afrikaanse oorsprong. Het Spaans dat er gesproken wordt, is wat zachter en heeft een andere melodie dan de Europese variant. Het land staat bekend om zijn sigaren en merengue, muziek bestaande uit een mix van Afrikaanse ritmes en Europese melodieën.

De belangrijkste exportgoederen zijn: suiker, koffie, cacao, goud en nikkel. De verwerking van suikerriet maakt het grootste deel uit van de industriële productie. Deze bestaat verder uit bijvoorbeeld de productie van textiel, schoeisel, papier, glas en levensmiddelen.  Door het aantrekken van buitenlandse bedrijven eind vorige eeuw groeide de werkgelegenheid. Er is echter nog wel een groot tekort op de handelsbalans. Steeds meer toeristen bezoeken het land, wat de economie een stimulans geeft.

Ecuador

República del Ecuador

Aantal inwoners: 15.223.680
Oppervlakte: 256.369 km2
Hoofdstad: Quito
Munteenheid: Amerikaanse dollar
BNP: 14.048 miljoen dollar (2000): 9% landbouw, 28.3% industrie en 62.6% dienstensector
Officiële taal: Spaans
Religie: Circa 95% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek
17.7% van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (1998)
Het land is onderverdeeld in 24 provincies, bestaande uit kantons en gemeenten.

In de 16e eeuw veroverden de Spanjaarden het Inca-rijk. Twee eeuwen maakte Ecuador deel uit van het gebied van de onderkoning van Peru, daarna van Nieuw-Granada. In 1822 werd het land onafhankelijk van de Spanjaarden en vormde het samen met Nieuw-Granada en Venezuela de republiek Groot-Colombia. In 1830 werd Ecuador zelfstandig.

Het vaste land van Ecuador bestaat uit drie landschappen:
1. de Costa, een kustvlakte;
2. de Sierra, met twee bergketens, die verbonden zijn door hoge drempels (nudos);
3. de Oriente, een tropisch junglegebied.

De Galápagoseilanden, gelegen op 970 kilometer van de kust, vormen samen één provincie van Ecuador. Uniek is dat er daar zowel Antarctische als tropische (vaak endemische) soorten voorkomen. Door de verschillende klimaattypes groeien er in Equador ruim 25.000 plantensoorten en zijn er ongeveer 1500 vogelsoorten. Verder leven er onder andere poema´s, apen, luiaards, tapirs, gordeldieren en lama´s.

De bevolking van Equador is zeer divers. Van de inwoners is 45% mesties, 35% indiaans, 10% blank, 6% mulat en 4% Afro-Amerikaans. In Ecuador wonen negen verschillende indiaanse stammen, ieder met hun eigen cultuur en taal, de Quichua, Shuar, Achuar, Huaorani, Siona, Secoya, Shiwiar, Záparo en Cofan. Ruim 60% van de bevolking woont in de steden. De cultuur van Ecuador bestaat uit een mix van Europese en indiaanse invloeden, met soms ook Afrikaanse elementen. De Pasillo, een danssoort, is dé nationale muziek van Ecuador.

Belangrijke landbouwproducten zijn: bananen, cacao, koffie en bloemen. De zeevisserij (met name garnalen) is van betekenis. Aardolie levert sinds eind jaren zestig een grote bijdrage aan de economie. Door buitenlandse investeringen en overheidskredieten is de productie van textiel, plantaardige oliën, cacao, suiker, cement, hout en rubber op gang gekomen.

 

El Salvador

República de El Salvador

Aantal inwoners: 6.090.646
Oppervlakte: 21.041  km² (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: San Salvador
Munteenheid: Amerikaanse dollar
BNP: 8.351 miljoen dollar (2000): 8,7% landbouw, 30,3% industrie, 61% dienstensector
Officiële taal: Spaans
Religie: Circa 83% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek
31.1 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2000).
Het land is onderverdeeld in 14 departementen en 262 gemeenten.

In 1524 werd El Salvador door de Spanjaarden veroverd. In 1821 werd het land onafhankelijk. Tussen 1823 en 1839 was het land lid van de Verenigde Staten van Centraal-Amerika. Door twee evenwijdig lopende bergketens is het landschappelijk onder te verdelen in:
1. de kustvlakte
2 de vruchtbare hoogvlakte (met meer dan 25 vulkanen) tussen beide bergen
3. het hoge, koudere bergland.

De balsemboom is een boomsoort die veel te vinden in El Salvador en er leven ruim 400 soorten vogels.

De bevolking bestaat voor 90% uit mestiezen, de overige inwoners zijn blank of indiaan. Ongeveer 60% woont in de steden.  Muziekgenres als salsa, cumbia, hip hop en reggaeton zijn populair in El Salvador.  In de muziek worden instrumenten als bijvoorbeeld de marimba, fluit,  güiro, gitaar en drums gebruikt. De exportproducten van het land zijn bijvoorbeeld: koffie, textiel, suiker, ethanol en goud.

El Salvador heeft een behoorlijke industriële ontwikkeling doorgemaakt vergeleken met andere Midden-Amerikaanse landen. Voorbeelden zijn de verwerking van voedsel, het raffineren van aardolie en de productie van rookartikelen en textielgoederen. In monetair en macro-economisch opzicht is het land vrij stabiel. Het economisch belang van het toerisme neemt de laatste jaren steeds meer toe.

Frans Guyana

Guyane (Frankrijk)

Aantal inwoners: 205.954 (2006)
Oppervlakte: 83.534 km²   (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Cayenne
Munteenheid: Euro
BNP: 1.642 miljoen dollar (2000)
Officiële taal: Frans
Religie: Circa 87% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Overzees departement van Frankrijk

Het land wordt bestuurd door een prefect en een gekozen algemene raad en regionale raad. Het departement wordt onderverdeeld in 2 arrondissementen, 19 kantons en 22 gemeenten.

Voordat de Europeanen er voet aan wal zetten, woonden indianen al eeuwen in Frans-Guyana. Deze indianen fabriceerden kano´s (kanawa) waarmee ze konden varen op de zee. In 1604 werd het land een Franse kolonie. Nadat Frans-Guyana enkele jaren in bezit werd genomen door andere landen, werd het land in 1814 definitief Frans. In 1848 kwam er een einde aan de slavernij. Daarna diende (tot 1946) enkele gebieden van het land als strafkolonie voor de Fransen. In 1946 kreeg werd het officieel een Frans overzees departement. Tijdens een in januari 2010 gehouden referendum beslisten de inwoners (met 70%) dat ze hun autonomie niet verder wilden uitbreiden.

 

Het land ligt aan de noordwestkust van Zuid-Amerika. Langs de moerassige kust groeien mangroves. De kuststrook is vruchtbaar. Verder bestaat het land uit savannes en een bergachtig binnenland met tropische oerwouden, waar vele rivieren ontspringen. Het land is het domein van onder meer krokodillen, kaaimannen, slangen, jaguars en apen.
De bevolking bestaat uit creolen, blanken, Aziaten en negers; het land telt ongeveer zeven indianenstammen. 75% van de bevolking woont in de steden. Een veelvoorkomend muziekgenre is aléké met drums als basis en dat lijkt op salsamuziek en merengue.  De dansmuziek bigi pokoe met onder andere drums en maracas, komt veel voor in het westen van Frans Guyana.

De agrarische productie bestaat uit suikerriet, rijst, maïs, koffie, cacao, ananas, maniok en bananen. Ook de garnalenvisserij en goudwinning zijn van betekenis. Het lage niveau van de industriële ontwikkeling brengt met zich mee dat er veel moeten worden geïmporteerd. In de buurt van Kourou bevindt zich de lanceerbasis van de ESA (Europees ruimtevaartproject).

Guadeloupe

Guadeloupe (Frankrijk)

Aantal inwoners: 400.736 (2006)
Oppervlakte: 1705 km²  (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Basse-Terre
Munteenheid: Euro
BNP: 3.389 miljoen dollar (2000): 6,7% landbouw, 46,4% industrie en 46,9% dienstensector
Officiële taal: Frans
Religie: Circa 95% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Overzees departement van Frankrijk
Het departement is onderverdeeld in 2 arrondissementen, 40 kantons en 32 gemeenten. Het departement staat onder het bestuur van een prefect, een gekozen algemene raad en een regionale raad die onder leiding staat van de Franse president.

In 1493 landde Columbus in Guadeloupe. In 1635 werden de Fransen de heersers van de eilandengroep. In 1816 werd het, na enkele perioden bezet te zijn geweest door de Britten, definitief Frans. Het hoofdeiland bestaat uit twee delen, te weten Basse-Terre en Grande-Terre, doorsneden door de Rivière Salée.  Daarnaast maken de bewoonde eilanden Marie-Galante, Iles de Saintes en La Désirade, samen met een groep onbewoonde eilandjes,  deel uit van het departement. Tijdens een referendum beslisten de inwoners van Saint-Barthélemy en Saint Martin dat ze zelfstandig wilden worden, waardoor zij sinds 2007 geen onderdeel meer uitmaken van Guadeloupe.

Vulkanen, watervallen, warmwaterbronnen, tropische regenwouden en koraalriffen zijn kenmerkend voor de eilanden. Er bloeien ruim 300 boom- en plantensoorten In Guadeloupe. Verder zijn de gewone wasberen, leguanen, dolfijnen en  blauwe marlijnen te vinden in en rondom de eilanden. Circa 70% van de bevolking is van Afro-Caribische oorsprong, een klein aantal bewoners is blank. 99% van de bevolking woont in een stedelijke omgeving.

Het ritmische muziekgenre zouk komt oorspronkelijk uit Guadeloupe.

De landbouw (bijvoorbeeld bananen, suikerriet, maniok, aubergines, maïs en bloemen) maakt een belangrijk onderdeel uit van de economie die gestimuleerd wordt door Franse subsidies en hulpprogramma´s. Het toerisme en enkele industrietakken (bv. rumproductie) leveren daarnaast een bijdrage aan deze economie. De lokale agrarische en industriële productie moet echter wel door (Franse) import worden aangevuld.

 

Guatemala

República de Guatemala

Aantal inwoners: 14.099.032
Oppervlakte: 108.889 km² (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Guatemala-Stad
Munteenheid: Quetzal
BNP: 11.371 miljoen dollar (2000): 22,5% landbouw, 19,3% industrie en 58,2% dienstensector
Officiële taal: Spaans en indianentalen
Religie: Circa 55% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk, 40% is protestants
Staatsinrichting: Republiek
16.0 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2000)
Guatemala is onderverdeeld in 22 departementen, bestaande uit 332 gemeenten.

Guatemala was vooral vanaf 200 na Christus een belangrijke regio voor de Mayabevolking. Begin 16e eeuw begonnen de Spanjaarden het land te veroveren. Vervolgens behoorde het gebied tot de onderkoning van Mexico. In 1821 werden de Spanjaarden verdreven en tussen 1823 en 1839 maakte het deel uit van de Verenigde Staten van Centraal-Amerika. Daarna werd het een republiek. In de vorige eeuw werd het land getroffen door een burgeroorlog van enkele decennia die nog steeds zijn naweeën kent op psychologisch, economisch en sociaal gebied.

Op het noordelijk departement Petén en kustgebieden na, kent het land veel berggebieden. Daarnaast komen ook vulkanen en rivieren in het land voor. In het gevarieerde landschap (van Savanne tot tropisch regenwoud) leven veel diersoorten als apen, gordeldieren, neusbeertjes, krokodillen en leguanen. Daarnaast zijn er ruim 700 vogels geteld, waaronder de quetzal, het nationale symbool van Guatemala. Het land kent ook 700 boomsoorten en honderden orchideeën, waarvan de Monja Blanca (witte non) de nationale bloem is van Guatemala. Het land kent ongeveer 30 beschermde gebieden.

Ruim 40% van de bevolking is mesties en ruim 40% is indiaan, circa 4% is Xinka en circa 6% is Afro-Caribisch, een paar procent is blank. Er leven zo´n 22 verschillende groepen Mayavolkeren in het land met ieder hun eigen taal en tradities. Ongeveer de helft van de bevolking woont in de stad. Het nationale muziekinstrument is de marimba, verder zijn bijvoorbeeld salsa en reggaeton populaire muziekgenres in Guatemala.

Het economisch beleid heeft als doel de economie langzamerhand te stabiliseren, opdat het vertrouwen bij het bedrijfsleven en consumenten zal groeien. Het land heeft een grote schulden aan het IMF en de Wereldbank. De export bestaat voornamelijk uit koffie, katoen, suiker, bananen en vlees. De industriële productie levert bijvoorbeeld voedingsmiddelen, textiel, meubels, chemische producten en cement. De ontdekking van aardolie in 1976 is sindsdien van belang voor de economie. Daarnaast komt er lood, koper, antimoon, zink, nikkel en wolfram in het land voor. De toename van het aantal toeristen leidt tot een verbetering van de economische groeicijfers.

Guyana

Co-orperative Republic of Guyana

Aantal inwoners: 741.908
Oppervlakte: 214.969 km² (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Georgetown
Munteenheid: Guyana-dollar
BNP: 646 miljoen dollar (2000): 30,8% landbouw, 28,6% industrie en 40,6% dienstensector
Officiële taal: Engels
Religie: 34% is protestants, 33% is hindoeïstisch, 18% is rooms-katholiek en 10% is moslim
Staatsinrichting: Republiek
<2 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (1998)
Guyana is onderverdeeld in tien districten met per district een aantal gemeenten.

Eind 16e eeuw landden de Nederlanders in Guyana en in 1815 kwam het in Britse handen. Het gebied diende als plantagekolonie. Na de afschaffing van de slavernij in 1834 kwamen hier arbeidsimmigranten uit India, China en Portugal werken. In 1966 werd Guyana een onafhankelijke staat binnen het Britse Commonwealth. Vervolgens werd het in 1970 een coöperatieve republiek. Etnische conflicten kwamen de afgelopen decennia veelvuldig voor. Deze en andere interne problemen maken het land moeilijk bestuurbaar.

Het land kent bergketens, savannen en tropisch regenwoud. Het kustgebied is vruchtbaar. Er komen apen, miereneters en jaguars voor in dit afwisselende landschap. Er leven ruim 700 vogelsoorten zoals bijvoorbeeld papegaaien en toekans.

43% van de bevolking is hindoestaans en 31% is Afro-Caribisch, de rest is mulat, mesties of indiaans. Ongeveer 40% van de bevolking woont in de steden en 90% langs de kuststroken. De cultuur van Guyana kent allerlei buitenlandse invloeden. Het muziekgenre shanto komt hiervandaan. Daarnaast zijn bijvoorbeeld calypso en chutney-soca populaire stijlen.

 

Haïti

République d´Haiti

Aantal inwoners: 9.801.664
Oppervlakte: 27.750 km² (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Port-au-Prince
Munteenheid: Gourde
BNP: 2.329 miljoen dollar (2000): 27,4% landbouw, 17,3% industrie, 55,3% dienstensector
Officiële taal: Frans, Kreyòl
Religie: Circa 80% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek

Haïti is onderverdeeld in tien departementen, bestaande uit arrondissementen. Haïti ligt op het westelijk gedeelte van Hispaniola; verder maken nog enkele eilanden onderdeel uit van het land. Haïti is een arm land; veel mensen gaan als seizoenarbeider werken in het buurland of ontvluchten het land.

 

In de 17e eeuw vestigden de Fransen zich op het eiland. Honderdduizenden Afrikaanse slaven werden tewerkgesteld op de plantages. Naar aanleiding van de Franse Revolutie kwamen de slaven in opstand, wat leidde tot de onafhankelijkheid van Haïti in 1804. Door interne onrusten kwam het tot een militaire interventie door de VS tussen 1915 en 1934. Desondanks kenmerkt het land zich sindsdien door veel problemen. De laatste jaren wordt getracht met steun van het buitenland het democratiseringsproces op gang te zetten.

 

Er bestaan van oostelijke naar westelijke richting vier bergketens. Daaromheen bepalen een savannehoogland, laagvlaktes en vruchtbare kustgebieden het landschap. Door ontbossing bestaat er nog maar 2% van het oorspronkelijke bos, waardoor veel dieren zijn verdwenen. Wel leven er nog bijvoorbeeld agouta´s, flamingo´s, kolibries, papegaaien, slechtvalken en vleermuizen.

 

Ongeveer 80% van de bevolking is van Afro-Caribische oorsprong, de overige bewoners zijn voor het grootste gedeelte mulat. Ruim 60% woont op het platteland. Het Haïtiaans Creools ofwel Kreyòl is een taal met voornamelijk Franse en Afrikaanse invloeden, naast Arabische, Spaanse, Taíno en Engelse elementen. De voodoo-cultus, een mix van het katholicisme en Afrikaanse religies, is populair op Haïti. Het muziekgenre compas komt oorspronkelijk uit Haïti.

De economie van Haïti is gestoeld op de productie en verwerking van landbouwproducten. Belangrijke agrarische producten zijn: koffie, suiker, tropisch fruit, rijst en katoen. Doordat een Haïti een lagelonenland is en er een gunstig ondernemingsklimaat heerst, zijn er diverse buitenlandse bedrijven gevestigd die bijvoorbeeld textiel, leerwaren, meubels en elektronische producten leveren. Daarnaast kent het land enkele lokale bedrijven die zich bezighouden met de productie van voedingsmiddelen, schoeisel en cement. Het land heeft veel schulden. Door de instabiele interne situatie raakt de groei van het toerisme steeds meer  in het slop.

Honduras

República de Honduras

Aantal inwoners: 8.296.693
Oppervlakte: 112.492  km² (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Tegucigalpa
Munteenheid: Lempira
BNP: 4.158 miljoen dollar (2000): 13,5% landbouw, 30,7% industire en 55,8% dienstensector
Officiële taal: Spaans
Religie: Circa 97% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek
23.8 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (1998)

Honduras wordt onderverdeeld in 18 departementen plus het Distrito Central, bestaande uit 282 gemeenten. Honduras behoorde vanaf 1525 tot het onderkoninkrijk Mexico, waarvan het zich in 1821 losmaakte. Tot 1839 maakte het deel uit van de Verenigde Staten van Centraal-Amerika, daarna werd het land zelfstandig. Eind negentiende eeuw begonnen de Amerikanen met het opzetten van bananenplantages. Het land had in de vorige eeuw vaak een dictatoriaal regime. In 1982 kwam daar verandering in.De laatste jaren is de invloed van het leger afgenomen en heeft een land een democratie. Men probeert via programma´s de armoede te bestrijden en de schuldenlast te verminderen.

Honduras heeft, op enkele kuststroken na, een berglandschap. In het tropisch regenwoud in het noordoosten van het land zijn honderden boomsoorten te vinden.Gordeldieren, jaguars, apen en wasberen zijn enkele dieren die in het land voorkomen.  90% van de bevolking is mesties, 7% is indiaans, 2% is mulat en 1% is blank. Ongeveer de helft van de bevolking woont in de steden. Bouwwerken van één van de oorspronkelijke indianenstammen, de Maya´s, zijn nu nog te bezichtigen.

 

De productie en verwerking van landbouwproducten, zoals die van bananen, koffie, suiker, tabak, maïs en rijst, neemt een vooraanstaande plaats in binnen de economie. De landbouw kenmerkt zich door een ongelijke verdeling van de grond tussen de grootgrondbezitters en de kleine boeren. De industriële ontwikkeling bevindt zich op een laag niveau en bestaat bijvoorbeeld uit de productie van voedingsmiddelen, textiel, schoenen en hout.

Jamaica

Jamaica

Aantal inwoners: 2.889.187
Oppervlakte: 10.991 km2  (Nederland 37.000 km2)
Hoofdstad: Kingston
Munteenheid: Jamaica-dollar
BNP: 4.800 miljoen dollar (2000): 6.0% landbouw,31.4% industrie, 62.7% dienstensector
Officiële taal: Engels
Religie: Circa 61% is protestants
Staatsinrichting:Parlementaire monarchie
Staatshoofd: Britse koning(in) die wordt vertegenwoordigd door een gouverneur-generaal.
<2 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2000)
 
Jamaica is  onderverdeeld in drie counties en veertien parishes. Daarnaast maken twee eilandengroepen deel uit van Jamaica. In 1655 werd Jamaica veroverd door de Engelsen en werd het eiland het centrum van de slavenhandel in de regio. In 1838 kwam er uiteindelijk een verbod op de slavernij. In de negentiende eeuw werd Jamaica een kroonkolonie en in 1944 kreeg het een intern zelfbestuur. Ten slotte werd Jamaica in 1962 onafhankelijk; het lidmaatschap van het Britse Commonwealth bleef bestaan. In Jamaica werd vanaf eind jaren zestig, als één van de eerste Latijns-Amerikaanse landen, een begin gemaakt met de invoering van sociale wetten.

Twee derde van het eiland bestaat uit een kalksteenplateau en langs de noordkust bevinden zich koraalriffen. Er groeien zo´n 3000 verschillende planten-en boomsoorten op het eiland, 800 daarvan zijn endemisch. Ongeveer 250 vogelsoorten, waarvan 24 endemisch, zijn er geteld. Verder leven er bijvoorbeeld leguanen, kikkers en schildpadden.
De bevolking bestaat voor ongeveer 95% uit mensen van Afro-Caribische oorsprong.

Ongeveer 4% is Indisch of Chinees, en 1% is blank. Ruim 50% woont in de steden. Een groot deel van de bevolking spreekt het Jamaicaanse Patois, samengesteld uit een mengeling van Engels, Afrikaanse talen, Spaans, Portugees, Hindi en Hakka. De Jamaicaanse muziek is vaak een mix van Amerikaanse, Afrikaaanse en Caribische invloeden. Bekend is de reggae-muziek, die ontstaan is in de jaren zestig van de vorige eeuw.

Landbouwproducten zijn suiker, bananen, citrusvruchten, koffie, en groenten. Bauxiet is een belangrijk exportproduct. De industriële productie bestaat uit de  verwerking van landbouwproducten en de productie van bijvoorbeeld textiel en schoeisel, metaal en telecommunicatieapparatuur. Veel toeristen bezoeken het eiland, wat zorgt voor extra inkomsten. De economische problemen van het land zijn onder andere: een hoog rentepeil en inflatie, onzekere valutakoers, groeiende staatsschuld en een grote kloof tussen arm en rijk. De Jamaicaanse regering hoopt deze problemen te op te lossen door privatisering, het op orde brengen van de financiële sector, het verlagen van de rentepeil, en het blijven stimuleren van het toerisme.

Martinique

Martinique (Frankrijk)

Aantal inwoners: 397.732 (2006)
Oppervlakte: 1.128 km2  (Nederland 37.000 km2)
Hoofdstad: Fort-de-France
Munteenheid: Euro
BNP: 7.9 miljard (2008)
Officiële taal: Frans
Religie: Ruim 80% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Overzees departement van Frankrijk

Martinique wordt bestuurd door een prefect, een algemene raad en een regionale raad. Het is onderverdeeld in vier arrondissementen, 45 kantons en 34 gemeenten. In 1664 kwam het eiland in bezit van de Franse regering. In de loop der eeuwen kwam het regelmatig in Engels handen, ten slotte werd het in de negentiende eeuw definitief Frans. In 1946 veranderde de kolonie van status: het werd een overzees departement.

Op het eiland komen bergen, vulkanen, watervallen en warmwaterbronnen voor.  Er groeien veel planten- en boomsoorten. Daarnaast leven er veel vogelsoorten, zoals kolibries en fregatvogels, en dieren als leguanen, mangoesten en manicous (buidelratten) op Martinique.

De bevolking is grotendeels van Afro-Caribische oorsprong. Daarnaast woont er een kleine groep Fransen en indianen, plus wat immigranten van elders. De meeste eilandbewoners spreken ook Creools. Ongeveer 95% woont in een stedelijke omgeving. De cultuur van het eiland heeft zowel Franse als Caribische invloeden. Traditionele muziekgenres als zouk, biguine en bélé bestaan daarentegen voornamelijk uit een mix van Caribische en Amerikaanse/Afrikaanse invloeden.

De dienstverlening in toerisme, handel, verkeer en bankwezen levert een belangrijke bijdrage aan de lokale economie. Belangrijke landbouwgewassen zijn suikerriet, tropische vruchten (zoals bananen), die ook geëxporteerd worden. Veel voedsel moet echter geïmporteerd worden. Ook de visvangst is van betekenis. Daarnaast is er sprake van een bescheiden industriële sector.

Mexico

Estados Unidos Mexicanos

Aantal inwoners: 114.975.406
Oppervlakte: 1.964.375  km2 (Nederland 37.000 km2)
Hoofdstad: Mexico-Stad
Munteenheid: Mexicaanse peso
BNP: 361.303 miljoen dollar (2000): 4.0% landbouw, 26.6% industrie, 69.4% dienstensector
Officiële taal: Spaans
Religie: Circa 90% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek

Mexico is onderverdeeld in 31 staten plus het Federaal District, bestaande uit 2438 gemeenten. Iedere staat heeft een eigen grondwet, eigen belastingen en een gekozen gouverneur. Ook veel eilanden maken deel uit van Mexico.

In de 16e eeuw landden de Spanjaarden in Mexico, waarmee de snelle neergang van het Aztekenrijk werd ingezet. In 1535 werd het land een onderkoninkrijk. In 1821 werd Mexico onafhankelijk. De negentiende eeuw kenmerkt zich door afsplitsing van de Centraal-Amerikaanse staten en de noordelijk gelegen (tegenwoordig) Amerikaanse staten. Veel interne tegenstellingen tussen groeperingen leidden in die tijd tot diverse staatsgrepen. In 1917 kwam er een nieuwe grondwet tot stand.

Mexico bestaat voor driekwart uit de Centrale Hoogvlakte, bestaande uit bergen, dalen en steile rotswanden. Daaromheen bevinden zich savannegebieden en vulkaangebieden. De hoogvlakte zelf heeft hoogteverschillen tussen 1500 en 2500 meter.

De vlakte langs de kusten van de Golf van Mexico kenmerkt zich door moerassen en lagunes. In het noorden liggen woestijngebieden. Baja California is het grootste schiereiland van de wereld. Er bloeien meer dan 20.000 plantensoorten in het land. Zo komt er een groot aantal cactussoorten voor. Verder leven er onder andere reuzenzeeschildpadden, tapirs, miereneters, gordeldieren, neusberen en apen.

75% van de bevolking bestaat uit mestiezen, 14% uit indianen, 10% uit blanken en 1% is van Afrikaanse/Aziatische oorsprong. 75% woont in de steden; werkloosheid en armoede op het platteland brengt met zich mee dat veel mensen naar een stedelijke omgeving verhuizen. Er zijn ruim 50 indianenstammen, hun traditionele geloof is vaak vermengd met het christendom. Het Spaans dat in Mexico gesproken wordt, kent ook indiaanse en Engelse invloeden. Het muziekgenre ranchero wordt veel beluisterd in Mexico. Sinds de Mexicaanse Revolutie (vanaf eind jaren twintig vorig eeuw) kenmerkt de Mexicaanse kunst zich door het uitbeelden van politieke, historische en traditionele onderwerpen van het land. Elk jaar staan er meer dan 120 kleurrijke feesten en festivals (met muziek, dans, vuurwerk en optochten) op het programma.

De landbouwopbrengst is voor een groot deel toereikend voor de landelijke voedselvoorziening. Enkele gewassen zijn: maïs, tarwe, bonen, katoen, koffie, henequén, bananen, citrusvruchten, tabak, cacao en maguey. De ontdekking van aardolie in het begin van de twintigste eeuw, levert sindsdien een belangrijke bijdrage aan de economie. Ook de productie van bijvoorbeeld zilver, lood, ijzererts, goud, zwavel en steenkool is van betekenis. VDe industriële productie bestaat bijvoorbeeld uit: elektronica (zoals televisies en mobiele telefoons), auto´s en metalen. Veel van deze landbouw- en industrieproducten worden uitgevoerd. Mexico behoort tot de meest vooraanstaande handelsnaties van Latijns-Amerika. Ook het toerisme levert veel inkomsten op.

Nicaragua

República de Nicaragua

Aantal inwoners: 5.727.707
Oppervlakte: 130.373 m2 (Nederland 37.000 km2)k
Hoofdstad: Managua
Munteenheid: Córdoba
BNP: 2.985 miljoen dollar (2000): 18% landbouw, 25% industrie, 57% dienstensecto
Officiële taal: Spaans
Religie: Circa 70% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek
45.1 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2001)

Nicaragua is onderverdeeld in 15 departementen en twee autonome regio´s, bestaande uit 152 gemeenten.

Nicaragua maakte zich in 1823 los van de onderkoning van Mexico, en ging deel uitmaken van de Verenigde Staten van Centraal-Amerika. In 1838 werd het zelfstandig. Nicaragua wordt geografisch ingedeeld in vier delen: het Centrale Hoogland (met dennen en tropisch regenwoud als begroeiing), de kustvlakte (met veel rivieren) aan de Caribische Zee, de diepliggende Nicaraguaslenk (met twee grote meren en vulkanen) en het berggebied langs de kust van de Grote Oceaan. Het regenwoud huisvest een scala van dieren, zoals panterkatten, poema´s, jaguars, en apen. De guardabarranco is de nationale vogel van het land.

69% van de bevolking bestaat uit mestiezen, 17% uit blanken, 9% uit negers en 5% uit indianen. Ongeveer 60% woont in de steden. Nicaragua is het op één na armste land van Latijns-Amerika. De cultuur van het land kent vele lokale tradities, vaak vermengd met Europese invloeden. De marimba is een veelgehoord muziekinstrument. Eén van de grootste kathedralen van Midden-Amerika (voltooid in de 19e eeuw), omgeven door gebeeldhouwde stenen beelden van leeuwen, bevindt zich in León.

De productie en verwerking van landbouwproducten (van bijvoorbeeld koffie, katoen, bananen, suikerriet, sesamzaad, tabak en citrusvruchten) neemt een vooraanstaande plaats in binnen de economie. De industrie levert daarnaast onder meer cement, zeep, kunstvezels, farmaceutische producten en hout. Het toerisme is de jaren laatste jaren enorm gestegen, wat een impuls betekent voor de economie. In 2006 sloot Nicaragua zich aan bij het vrijhandelsakkoord met de VS, de Dominicaanse Republiek en de Midden-Amerikaanse douane-unie (CAFTA-DR) met de voornaamste doelstellingen: het bevorderen van buitenlandse investeringen, meer banen en economische stabiliteit.

Panama

República de Panamá

Aantal inwoners: 3.510.045
Oppervlakte: 75.417 km2
Hoofdstad: Panama-Stad
Munteenheid: Balboa
BNP: 8.188 miljoen dollar (2000): 5.7% landbouw, 13.8% industrie en 80.5% dienstensector
Officiële taal: Spaans
Religie: Circa 80% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek
17.2 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2000)

Panama is onderverdeeld in negen provincies, vijf Speciale Territoria (autonoom indianenreservaten), waarvan er drie een provinciale status hebben. Elke provincie heeft een eigen gouverneur.

Panama behoorde sinds de 16e eeuw tot het onderkoninkrijk Nieuw Granada, in 1821 maakte het land zich hiervan los en in de daaropvolgende periode maakte het deel uit van de Colombiaanse federatie. Ten slotte werd het in 1903 helemaal onafhankelijk. In 1914 werd het Panamakanaal voltooid. Dit kanaal heeft een lengte van ongeveer 80 kilometer en verbindt de Grote Oceaan met de Caribische Zee. Hierdoor hoeven schepen niet meer rond Zuid-Amerika te varen. Eind 1999 kwam het Panamakanaal volledig in Panamese handen.

Het westelijke gedeelte van het land ligt in Noord-Amerika en het oostelijke gedeelte in Zuid-Amerika. Honderden eilanden maken deel uit van het land. Het vasteland is, op de kuststroken na, grotendeels berggebied. Tussen de bergen komt tropisch oerwoud voor, waar apen, neusberen en toekans leven. Ook zijn er meer dan 10.000 plantensoorten en 1000 vogelsoorten te vinden.

Ongeveer 68% van de bevolking is mesties, 10% is Afrikaans, 15% is blank, 6% is indiaans en 1% is Aziatisch. Ruim 60% woont in de steden. De Panamese cultuur bestaat uit een mengvorm van lokale, Afrikaanse en Europese tradities. Zo is de tamborito een Spaanse dans met Afrikaanse ritmes, thema´s en dansbewegingen. De traditionele Panamese jurk is de pollera. Deze jurk met veel geplooide randen heeft iets weg van de staart van een pauw.

Het gaat vrij goed met de economie. Tolgelden (Panamakanaal) en het toerisme leveren een grote bijdrage aan de economie. Door de invoering van hervormingen, hoopt de regering verdere groei te stimuleren. Toerisme en de regionale handel worden daarnaast verder ontwikkeld. Veel buitenlandse bedrijven zijn gevestigd in Panama; hierdoor is de economie sterk afhankelijk van het economische ontwikkelingen elders. Belangrijke landbouwproducten zijn bijvoorbeeld: bananen, rijst, suikerriet, maïs, cacaobonen, koffie, tabak en tomaten. De export van garnalen levert veel op. De verwerking van deze producten en aardolie, vormt samen met de productie van cement, sigaretten, textiel en chemische producten, de kern van de industrie.

 

 

Paraguay

República del Paraguay

Aantal inwoners: 6.541.591
Oppervlakte: 406.752 km2
Hoofdstad: Asunción
Munteenheid: Guaraní
BNP: 6.460 miljoen dollar (2000): 22,4% landbouw, 28.8% industrie, 48.8% dienstensector
Officiële taal: Spaans, Guaraní
Religie: Circa 90% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek
14.9 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2001)
Paraguay is onderverdeeld in 17 departementen en 224 districten.

In de 16e eeuw werd Paraguay ontdekt door de Spanjaarden. Vanaf 1609 tot 1767 zorgde het instituut van de reducciónes, dat bestuurd werd door jezuïeten, voor de ontwikkeling en bescherming van de inheemse Guaraní´s. Het land werd onafhankelijk vande Spanje in 1811. In de daaropvolgende ruim anderhalve eeuw had het land vaak onstabiele periodes; staatsgrepen en (burger)oorlogen kwamen veelvuldig voor. In 1992 werd er een democratische grondwet ingevoerd.

De Paraná-Paraguay-laagvlakte beslaat het grootste gedeelte van het land. De rivier de Paraguay stroomt van noord naar zuid en is omgeven door moerassen. Ten westen van de rivier bevindt zich het steppe- en savannegebied Gran Chaco, ten oosten hiervan ligt een lavaplateau, de Paranáplateau. Verder bevinden zich hier enkele bergketens met hoogtes van een paar honderd meter. In de Chaco leven navelzwijnen, manenwolven en reuzengordeldieren.

Meer dan 75% van de bevolking bestaat uit mestiezen en ongeveer 20% bestaat uit (nakomelingen van) Europese immigranten, de overige groep is indiaans. Circa 60% woont in de steden. Bijna elke inwoner heeft kennis van de taal Guaraní. Over het algemeen bestaat de cultuur van het land uit zowel Europese en Guaraní elementen. Dit valt bijvoorbeeld terug te zien in het borduur- en kantwerk. De landelijke polka en Guarania zijn populaire muziekgenres. Ook worden de Spaanse gitaar en Europese harp veel beoefend.

Politieke instabiliteit, corruptie, isolatie en een slechte infrastructuur maken het moeilijk de economische groeicijfers in stand te houden. Bovendien kenmerkt de economie van het land zich door een grote informele sector. Toch gaat het de laatste jaren stukken beter, mede door economische hervormingen en landbouwinnovaties. Enkele landbouwgewassen van het land zijn: soja, katoen, suikerriet, cassave, tarwe, rijst, tabak en bananen. Het land heeft maar weinig delfstoffen. De industrie komt op kleine schaal voor, en bestaat voornamelijk uit de verwerking van landbouwproducten, hout en textiel. Ook probeert men steeds meer het toerisme te stimuleren.

Peru

República del Perú

Aantal inwoners: 29.546.517
Oppervlakte: 1.285.216 km2 (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Lima
Munteenheid: Sol
BNP: 45.431 miljoen dollar (2000): 7.9% landbouw, 27.8% industrie en 64.3% dienstensecotr
Officiële taal: Spaans, Quechua, Aymara
Religie: Circa 80% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Republiek
18.1 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2000)
Peru is onderverdeeld in 25 regio´s, 195 provincies en 1833 districten.

In de 15e eeuw ontstond er een Inca-rijk. Dit ging wel ten koste van andere inheemse beschavingen in dat gebied. Een eeuw later werd het Inca-rijk veroverd door de Spanjaarden. Uiteindelijk werd in 1821 het land onafhankelijk.

Van oostelijke naar westelijke richting bestaat het land uit drie gebieden, te weten de Costa (met name woestijngebied); de Sierra (Andesgebied met twee grote bergketens: Cordillera Occidental en de Cordillera Oriental); en de Selva (bestaande uit de Hoge Selva met bergkammen en diepe dalen; en de Lage Selva, de Amazonelaagvlakte).

Vulkaanuitbarstingen en aardbevingen komen geregeld voor. Deze uiteenlopende landschappen brengt een rijk geschakeerde flora en fauna met zich mee. Onder meer komen de volgende diersoorten voor: guanaco, vicuña, brilberen, agouti´s, apen, miereneters en jaguars. Ruim 1800 vogelsoorten zijn er geteld, waarvan de rode rotshaan de nationale vogel is.

45% van de inwoners is indiaans, 37% is mesties, 15% is blank en 3% is van Aziatische en Afrikaanse oorsprong. Ongeveer 75% van de Peruanen woont in de steden. Traditionele kunst van zowel de Inca’s als van de indianenstammen die daarvoor leefden, is heden ten dage nog steeds terug te vinden op keramiek, textiel en beelden. Het nationale muziekinstrument is de charango, familie van de luit. Daarnaast is bijvoorbeeld de zampoňa, een panfluit van de Aymara´s, populair. Peruaanse dansen zijn onder andere de kashua, de huayno, de marinera, de huanca, en de tondero.

Het beleid van de Peruaanse regering om de economie te stabiliseren en te liberaliseren door bijvoorbeeld het verminderen van handelsbelemmeringen en het aantrekken van buitenlandse investeerders, werpt zijn vruchten af: er is de laatste jaren  sprake van economische groei. De belangrijkste exportgoederen zijn: koper, zilver, suiker, vis, koffie, katoen, coca, groenten en fruit, en aardolie. De industriële productie bestaat uit de verwerking van land- en mijnbouwproducten en die van de visserij. Daarnaast worden er textielproducten, transportmiddelen en elektronische apparaten geproduceerd. Ook het toerisme levert een steeds grotere bijdrage aan de economie.

Puerto Rico

 Estado Libre Asociado de Puerto Rico

Aantal inwoners: 3.690.923
Oppervlakte: 8870 km2
Hoofdstad: San Juan
Munteenheid: Amerikaanse dollar
BNP: 49.518 miljoen dollar (2000): 0.9% landbouw, 41.3% industrie en 57.8% dienstensector
Officiële taal: Spaans en Engels
Religie: Ruim 80% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk
Staatsinrichting: Vrijstaat
Puerto Rico is onderverdeeld in 78 gemeenten. Daarnaast maken enkele kleinere eilanden deel uit van het hoofdeiland.

Vanaf de 16e eeuw moesten indianen en negers als slaven werken voor de Spanjaarden. Toch was het eiland gedurende lange tijd van ondergeschikt belang voor kolonisatoren: de plantagelandbouw kwam pas in de negentiende eeuw op gang. In 1873 kwam er een einde aan de slavernij. Na de Spaans-Amerikaanse oorlog, kwam het land in 1899 in handen van de VS. Door de Jones Act van 1917 zijn de eilandbewoners burgers van de VS. Zij kunnen echter niet stemmen bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen en hoeven geen inkomensbelasting te betalen. Sinds 1948 heeft het eiland een eigen gekozen gouverneur en in 1952 kreeg het de status van een zelfbesturend gemenebest met een eigen grondwet.

Puerto Rico is oorspronkelijk vulkanisch gebied. Het eiland is bergachtig en heeft verder een afwisselend landschap met zandstranden, heuvels, woestijngebieden en tropisch regenwoud. Er leven veel hagedissen en leguanen op het eiland. Het nationale dier is de coquí, een kikkerachtig dier.

Ruim 50% bestaat uit blanken, 40% uit mulatten en 5% is van Afro-Amerikaanse oorsprong. Ruim 90% woont in een stedelijke omgeving. In de cultuur van het land wordt beïnvloed door Spaanse, Afrikaanse en Caribische elementen. Populaire muziekgenres met Spaanse invloeden zijn bijvoorbeeld: décima, seis, danza en mambo; met Afrikaanse invloeden: bomba en la plena; en met Caribische invloeden: bolero en merengue.

In 1948 is men begonnen de industrialisatie op gang te zetten. Zo werden buitenlandse investeerders aangetrokken door belastingvrijstelling en werd de infrastructuur verbeterd. Samen met goedkope arbeidskrachten lukte het steeds meer om het eiland over te schakelen van een agrarisch land naar een gemengde economie. De werkloosheid bleef echter wel hoog. De industriële productie bestaat bijvoorbeeld uit: voedselverwerking, textiel, petrochemie, farmaceutica, rum distillatie en de fabricage van elektrische apparaten. Landbouwgewassen op het eiland zijn bijvoorbeeld: suikerriet, koffie, tabak en tropische vruchten. Toerisme is een belangrijke inkomstenbron voor het eiland.

Saba

Saba (Caribisch Nederland)

Aantal inwoners: 1800
Oppervlakte: 13 km2 (Nederland 37.000 km2)
Hoofdstad: The Bottom
Munteenheid: Amerikaanse dollar
Officiële taal: Nederlands, Engels
Religie: Ruim 60% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk

Saba maakt onderdeel uit van de bovenwindse eilanden. Het eiland werd eind 15e eeuw ontdekt door Columbus . In 1632 kwam het in handen van de Nederlanders. In de daaropvolgende eeuwen werd de heerschappij afgewisseld door de Fransen, Spanjaarden, Nederlanders en Engelsen, totdat het in 1816 definitief tot Nederland ging behoren. In 1947 werd er voor het eerst een weg en in 1960 een vliegveldje aangelegd. Sinds 2010 is Saba een ´bijzondere gemeente´ van Nederland.

Het eiland bestaat uit een vulkaan, die niet meer actief is. De kusten zijn steil en rotsachtig. Het eiland kent prachtige koraalriffen en het heeft een vochtig-tropische vegetatie. De nationale bloem is de Suzanne met de mooie ogen. Het eiland is vogelrijk. Zo is het Saba National Land Park het domein van de roodsnavelkeerkringvogel. Ook komen er redelijk wat soorten vleermuizen voor.

Ruim 50% van de bevolking stamt af van Afrikaanse slaven, vermengd met de nazaten van Zeeuwen, Schotten, Ieren of immigranten uit de omgeving. De rest van de bevolking bestaat alleen uit de laatste groep nazaten. De wortels van de eilandbewoners gaan terug tot enkele groepen families, met als gevolg dat er tegenwoordig veel dezelfde achternamen voorkomen. Traditioneel kantwerk (Saba Lace) en rum met kruiden (Saba Spice) worden nog steeds gemaakt door de eilandbewoners. Het jaarlijkse carnaval in juli wordt uitbundig gevierd.

Toerisme is de voornaamste inkomstenbron voor het eiland. Verder worden er landbouwgewassen verbouwd.

Saint-Barthélemy

Collectivité de Saint-Barthélemy

Aantal inwoners: 8902
Oppervlakte: 21 km2
Hoofdstad: Gustavia
Munteenheid: Euro
BNP: 179 miljoen euro (1999)
Officiële taal: Frans
Religie: rooms-katholiek

Saint-Barthélemy wordt bestuurd door een Territoriale Raad en is onderverdeeld in 40 quatiers. Ook enkele eilandjes maken deel uit van het hoofdeiland.

In 1648 werd Saint-Barthélemy een eiland van de Fransen. In 1784 werd het eiland verkocht aan de Zweden. Een eeuw later wilden de eilandbewoners het Franse bestuur terug en aldus werd het teruggekocht in 1878. In 1946 werd het officieel een overzees departement en viel het onder het prefect van Guadeloupe. In 2007 kwam het eiland hiervan los te staan en verwierf het meer zelfbestuur. Sinds 2012 maakt het eiland als overzees gemeenschap geen deel meer uit van de EU. Wel mochten de eilandbewoners de Euro als munteenheid blijven behouden.

Vanwege de droge grond groeien er veel cactussen en vetplanten op het eiland, daarnaast zijn er palmbomen te bewonderen. Verder leven er bijvoorbeeld schildpadden, bruine pelikanen, kolibries en fregatvogels. De bevolking bestaat uit een mix van blanken, mulatten, mestiezen en mensen van Afro-Caribische oorsprong. Caribische muziekgenres zijn populair op het eiland, ook wordt er jaarlijks een internationaal muziekfestival gehouden. De voornaamste inkomstenbron voor het eiland is tegenwoordig het toerisme. Daarnaast worden er landbouwgewassen verbouwd.

Sint Eustatius

Sint Eustatius (Caribisch Nederland)

Aantal inwoners: 3791
Oppervlakte: 21 km2 (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Oranjestad
Munteenheid: Amerikaanse dollar
Officiële taal: Nederlands, Engels
Religie: Circa 27% is methodist, 25% is rooms-katholiek, 21% is zevendedagsadventist    

Eind 15e eeuw werd Sint Eustatius ontdekt door Columbus. In 1629 bouwden de Fransen een fort, dat in 1636 werd veroverd door de Nederlanders. Zij bouwden een nieuw fort, Fort Oranje geheten. Het eiland zorgde voor de meeste winst voor de West-Indische Compagnie. Ten tijde van de onafhankelijkheidsstrijd van de VS in 1776, zorgden de Nederlanders voor wapens. Nederland was het eerste land ter wereld dat de onafhankelijkheid van de VS erkende. Daarom werd het eiland hierna ingelijfd door de Britten. In 1816 kwam het eiland opnieuw in Nederlandse handen. In 1954 werd aan het eiland meer zelfbestuur verleend en in 1983 kreeg het een eigen zetel in de Staten van de Nederlandse Antillen. Sinds 2010 is het eiland een ´bijzondere gemeente´ van Nederland.

Sint Eustatius bestaat uit vulkanische landschappen, heuvels en een kust met steile kliffen. Het eiland heeft zowel een savannegebied als een tropisch regenwoud met de daarbij behorende flora. Het eiland is vogelrijk, verder leven er geiten, slangen en hagedissen.

Ongeveer driekwart van de bevolking heeft de Nederlandse nationaliteit, maar nog niet de helft van de bewoners is op het eiland zelf geboren. Elk jaar wordt er in juli carnaval gevierd met dans, muziek en shows.

De overheid is de grootste werkgever. Ook speelt het toerisme en overige dienstverlening een belangrijke rol in de lokale economie. Daarnaast worden er landbouwgewassen verbouwd.

Sint Maarten

Sint Maarten

Aantal inwoners: 40.917
Oppervlakte: 34 km2 (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Philipsburg
Munteenheid: Antilliaanse gulden
BNP: 1422.5 miljoen Antilliaanse gulden (2008)
Officiële taal: Nederlands en Engels
Religie: 39% is rooms-katholiek, 12% behoort tot de Pinkstergemeenten, 11% is methodist
Staatsinrichting: Constitutionele monarchie

Het eiland Sint Maarten is gesplitst in een Frans (Saint Martin; 54km2, 35.692 inwoners) en een Nederlands deel.

In 1493 werd Sint-Maarten ontdekt door Columbus. Aangetrokken door de aanwezige voorraden zout, zetten omstreeks 1630 de Fransen en Nederlanders er voet aan wal. Al snel werden zij opgevolgd door de Spanjaarden. In 1648 werd het eiland door het Verdrag van Concordia  gesplitst in een Frans en Nederlands deel. In 1817 werd deze deling definitief. Sinds 2010 is Sint Maarten een zelfstandig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden.

Sint Maarten heeft heuvels en prachtige stranden. Door het droge klimaat zijn er veel cactussoorten te vinden. Van de Guaveberry wordt likeur gestookt. Verder leven er onder andere hagedissen, leguanen, geiten en diverse soorten vleermuizen .

Ongeveer 60% van de eilandbewoners heeft de Nederlandse nationaliteit, maar hooguit 30% is op het eiland geboren. De rest bestaat uit een grote groep immigranten uit voornamelijk de regio. Op het eiland zijn Caribisch-creoolse invloeden merkbaar. Dit is bijvoorbeeld terug te zien in de muziek en in de souvenirs die je er kunt kopen. Het carnaval wordt elk jaar uitbundig gevierd met veel muziek en dans.

Toerisme is de voornaamste inkomstenbron voor het eiland. Verder is er wat industrie en werkgelegenheid in de handel, bouw, transport en in de landbouw.

Suriname

Republiek van Suriname

Aantal inwoners: 560.157
Oppervlakte: 163.820 km2   (Nederland 37.000 km2 )
Hoofdstad: Paramaribo
Munteenheid: Surinaamse dollar
BNP: 1314 miljoen dollar (2000): 11.1 % landbouw, 19.6% industrie, 69.3% dienstensector
Officiële taal: Nederlands
Religie: Ruim 25% is protestants, 22% is rooms-katholiek, 27% is hindoeïstisch en 19% is islamitisch.
Staatsinrichting: Republiek
Het land is onderverdeeld in tien districten, plus de hoofdstad. Deze districten bestaan uit ressorten.

Na eerst Spaans en Brits bezit te zijn geweest, kwam Suriname in 1667 in handen van de Nederlanders. In 1682 ging het onderdeel uit maken van de West-Indische Compagnie.
Op de plantagelandbouw werden slaven tewerkgesteld. Uiteindelijk kwam er in 1863 een einde aan de slavernij. De plantages werden hierna samengevoegd en Indiase en Javaanse arbeidsimmigranten werden aangetrokken. In de tijd van Napoleon was Suriname een paar keer enige tijd in handen van de Britten. In 1815 ging het definitief onderdeel uit maken van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. In 1954 kwam er meer zelfbestuur en in 1975 werd Suriname onafhankelijk.

Van het zuiden naar het noorden kan het landschap als volgt worden ingedeeld:

  1. het bergland;
  2. golvend landschap met een savanne;
  3. kustvlakte, in het zuiden komt bauxiet voor en in het noorden bestaat de kust uit een brede modderplaat.

Het land kent een tropische plantengroei met 5000 soorten. Verder leven er onder andere apen, jaguars, neusberen, vleermuizen, gordeldieren, schildpadden en 600 vogelsoorten.

27% van de bevolking bestaat uit Hindoestanen, 17% uit creolen, 14% uit bosnegers en 18% uit Javanen. De overblijvende groep bestaat uit indianen, Chinezen, Europeanen en andere immigranten. Ongeveer 75% van de inwoners woont in de steden. Een taal die door veel mensen wordt gesproken is het Surinaams of Scranatongo, een creoolse taal. De Sint Petrus en Paulus Kathedraal in Paramaribo is het grootste houten gebouw van Zuid-Amerika. Muzikaal staat het land bekend om kaseko, een mix van Afrikaanse, Europese en Amerikaanse muzikale invloeden. Kaseko was een snelle dans in de tijd van de slavernij. Ook de Indiase immigranten namen hun eigen volksmuziek mee naar Suriname.

Landbouwgewassen in Suriname zijn bijvoorbeeld: rijst, bananen, suiker en citrusvruchten. Ook de visserij (garnalen) is van betekenis. Bauxiet, aardolie, hout en goud zijn van groot belang voor de landelijke economie. De industrie komt op beperkte schaal voor en bestaat onder
andere uit voedselverwerking, kleding en schoenen. Het economisch belang van het toerisme neemt toe.

Trinidad en Tobago

Republic of Trinidad and Tobago

Aantal inwoners: 1.226.383
Oppervlakte: 5.130 km2  (Nederland 37.000 km2)
Hoofdstad: Port of Spain
Munteenheid: Trinidad-en-Tobago-dollar
BNP: 7887 miljoen dollar (2000): 1.5% landbouw, 42.2% industrie, 56.3% dienstensector
Officiële taal: Engels
Religie: Ruim 29% is rooms-katholiek, 23% is hindoeïstisch, 10% is anglicaans, 6% is moslim en 4% is presbyteriaans.    Staatsinrichting: Republiek

De eilanden Trinidad en Tobago zijn samen één staat en liggen ongeveer 30 kilometer van elkaar verwijderd. Het land wordt onderverdeeld in negen regio´s en drie stadsdistricten.

In 1797 veroverden de Britten de eilanden op de Spanjaarden, die al gedurende drie eeuwen de kolonisatoren waren. Door de Britten kwam de plantagelandbouw tot bloei. Als gevolg van de afschaffing van de slavernij, in 1838, vestigden plantagearbeiders uit allerlei landen zich op de eilanden. In 1889 werden de eilanden samengevoegd. In 1962 werden ze onafhankelijk en in 1987 kreeg Tobago volledig binnenlands zelfbestuur.

De eilanden zijn continentale eilanden; het bergland in het noorden van Trinidad is een uitvloeisel van Venezolaans gebergte. Het zuidelijk gedeelte van Trinidad bestaat uit twee laagvlakten met heuvels. Daartussen liggen vruchtbare gebieden en savannen. Tobago is heuvelachtig, het zuidelijker gedeelte is vlakker. Er bloeien zo´n 3300 plantensoorten en er leven ongeveer 400 vogelsoorten. De nationale vogel is de rode ibis.

Van de inwoners is 40% van (Brits-)Indische afkomst, 37% van Afrikaanse oorsprong, 20% gemengd en 1% is blank. Het merendeel woont op Trinidad en ongeveer 75% woont in de steden. Naast het Engels, worden er plaatselijke varianten van het Engels-Creools en het Caribisch Hindoestani (Trinidad Bhojpuri) gesproken. Oorspronkelijk komt bijvoorbeeld de calypso, soca, chutney en parang muziek van deze eilanden. Ook het muziekinstrument Steeldrum komt hiervandaan. Het jaarlijkse carnaval wordt uitbundig gevierd met muziek en dans(wedstrijden).
 
De export bestaat uit ruwe olie, gas en daarvan afgeleide producten. Ook het toerisme is van belang. Voorts produceert het land textiel, elektrische apparaten en verwerkte landbouwproducten. De belangrijkste landbouwgewassen zijn: suiker, groenten, cacao, koffie en citrusvruchten.

Uruguay

República Oriental del Uruguay

Aantal inwoners: 3.316.328
Oppervlakte: 176.215 km2 (Nederland 37.000 km2)
Hoofdstad: Montevideo
Munteenheid: Uruguayaanse peso
BNP: 11.270 miljoen dollar (2000): 9.4 % landbouw, 26.7% industrie, 63.9% dienstensector
Officiële taal: Spaans
Religie: Ruim 40% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk        
Staatsinrichting: Republiek
<2 % van de bevolking moet leven van minder dan 1 dollar per dag (2000)
Uruguay is onderverdeeld in 19 departementen met een beperkt zelfbestuur.

Aan het einde van de 17e eeuw werd het land voornamelijk bewoond door Spanjaarden. Daarna brak er een conflict uit tussen de Spanjaarden en de Portugezen, die beiden aanspraak wilden maken op het gebied. Ten tijde van de onafhankelijkheidsbeweging werd Uruguay in 1816 eerst toegevoegd aan Brazilië, maar al spoedig, in 1828, werd het land officieel onafhankelijk. In 1877 kwam er, als eerste land van Zuid-Amerika, een onderwijswet tot stand die ervoor zorgde dat kinderen naar school konden.

In het noorden en oosten kent Uruguay een golvend landschap, met de Cerro Aceguá als hoogste punt (621 meter). Het land heeft veel grasvlakten met daarbij horende flora en fauna. Een bijzondere boom is de ombú met een zachte en pluizige bast.

Het merendeel (88%) is blank (nazaten van Europese immigranten), 8% is mesties, 4% is mulat of Afrikaans. In tegenstelling tot andere Zuid-Amerikaanse landen, leven er bijna geen inheemse volkeren meer in Uruguay. Ruim 90% van de bevolking woont in de steden. Het Spaans dat er gesproken wordt heeft nog veel invloeden uit het Castiliaans en Andalusisch; destijds de gebieden waarvandaan er geëmigreerd werd.

Een bekend muziekgenre is de candombe (die oorspronkelijk uit Afrika komt en met percussie als basis) en de murga (een soort muziektheater). Ook de tango en de milongo
worden beoefend. De gitaar is een basisinstrument in de Uruguayaanse muziek.

Uruguay is relatief gezien een welvarend land in Zuid-Amerika, met een vrij grote middenklasse. Belangrijke landbouwgewassen zijn onder meer: tarwe, rijst, gerst, soja, suiker, groenten en fruit. Rundvlees en schapenwol leveren, net als vroeger, nog steeds een bijdrage aan de economie. Verder is Uruguay een wijnproducent van betekenis. De industriële productie bestaat onder meer uit vleesverwerking, textiel, papier, chemische producten, elektrische apparaten, levensmiddelen, cement, huiden en lederwaren. Daarnaast heeft het toerisme een belangrijk aandeel in de economie.

Venezuela

República Bolivariana de Venezuela

Aantal inwoners: 28.047.938
Oppervlakte: 912.050 km2  (Nederland 37.000 km2)
Hoofdstad: Caracas
Munteenheid: Bolívar
BNP: 59.287 miljoen dollar (2000): 2.6% landbouw, 43% industrie, 54.5% dienstensector
Officiële taal: Spaans
Religie: Circa 90% behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk        
Staatsinrichting: Republiek
Venezuela is onderverdeeld in de hoofdstad plus 23 staten en 335 gemeenten. Verder horen ruim 70 eilanden tot Venezuela.

De Spanjaarden bezetten vanaf eind 15e eeuw het land. De indiaanse bevolking aldaar woonden in paalwoningen waardoor het de naam ´Klein-Venetië´ kreeg. Pas in de 18e eeuw werd er een begin gemaakt met het op grotere schaal produceren van koffie, cacao en indigo. In 1811 werd het land onafhankelijk. Tussen 1819 en 1830 maakte Venezuela onderdeel uit van de Republiek Groot-Colombia. Pas in 1823 werd het land definitief losgekoppeld van Spanje.

Het land heeft diverse bergketens, tropische regenwouden, zandstranden, savannes en woestijnachtige gebieden. Dit afwisselende landschap huisvest onder andere: rode ibissen, hoatzins, vleermuizen, brulapen, miereneters, leguanen, capibara´s en jaguars.

Van de inwoners  is circa 50% mesties en mulat, ongeveer 40% is blank,  3% is Afrikaans en 2% is indiaans. Ongeveer 90% van de bevolking woont in de stad. Het Spaans dat in Venezuela gesproken wordt, is anders dan de Europese variant; vooral op het gebied van zinsconstructie, woordenschat en uitspraak zijn er verschillen. Naast het Spaans worden er vele indiaanse talen gesproken. De Venezolaanse cultuur bestaat uit een mix van indiaanse, Spaanse en Afrikaanse invloeden. Een bekend muziekgenre is de joropo, begeleid door instrumenten als de harp, bandola, cuatro en maracas. Daarnaast is de Gaita Zuliana populair, vooral tijdens de kerstdagen.

Aardoliewinning bevordert in hoge mate de economische groeicijfers. Ook aardgas, ijzererts, bauxiet en goud zijn van belang voor de economie. De industriële productie bestaat verder bijvoorbeeld uit de verwerking van landbouwgewassen, glas, papier, rubber, farmaceutische producten, cement, autoassemblage, elektronica en textiel. Belangrijke landbouwgewassen zijn: maïs, rijst, koffie, peulvruchten en tropisch fruit. Ook het toerisme levert een bijdrage aan de economie.

Bronnen

Encarta Winkler Prins Encyclopedie

Landenweb

Wikipedia

UN

Reisgraag